Czy laser „zapieka” pigment tatuażu i makijażu permanentnego?
Laser nie „zapieka” pigmentu tatuażu ani makijażu permanentnego. Co spowalnia oczyszczanie skóry: blizny czy słaby laser, i kiedy potrzebny jest pikosekundowy.
Weź 910,8 mg pigmentu. Umieść go w naczyniu wyłożonym papierem do pieczenia. Poczekaj, aż pigment równomiernie się rozłoży.
Gdy pigment się rozłoży, wstaw naczynie do piekarnika nagrzanego do 180 °C na 60 nanosekund i piecz do gotowości. Podawaj z posiekanymi ziołami i ulubionym sosem!
Absurd? Też tak uważam.
Ile razy pytano cię o „zapiekanie” pigmentu w skórze po zabiegu laserowym? Ile razy sam szukałeś odpowiedzi na to pytanie? A co najważniejsze — jak wyobrażasz sobie ten proces?
A teraz czas pożegnać się ze złudzeniami: nie istnieje żadne „zapiekanie”, „stapianie” ani „zasklepianie” pigmentu w skórze!
Cząstki pigmentu nie topią się i nie zbierają w duże konglomeraty jak Terminator T-1000 (nawiasem mówiąc, w rzeczywistości ułatwiłoby to usunięcie pigmentu).
Być może kiedyś ktoś użył tego obrazowego porównania, żeby uprościć wyjaśnienie, ale dziś raz po raz spotykam ludzi, którzy słowa „zapiekanie” i „stapianie” biorą dosłownie.
Kiedyś ludzie tłumaczyli błyskawice na niebie włóczniami Zeusa, bo nie wiedzieli o elektryczności. Ale żyjemy w XXI wieku. Informacje są niezwykle łatwo dostępne, a zrozumienie niemal każdej kwestii wymaga minimalnego wysiłku.
Powtórzę jeszcze raz: nie ma „zapiekania”, „stapiania” ani „zasklepiania”. Jest urazowe oddziaływanie lasera, które uszkadza skórę — z oparzeniami lub bez — co prowadzi do poważnych zmian w strukturze skóry właściwej i do powstawania blizn, a w efekcie utrudnia usunięcie pigmentu ze skóry.
Jeśli skóra została uszkodzona podczas wcześniejszych zabiegów usuwania PMU lub tatuażu albo doznała urazu już w trakcie wykonywania tatuażu, taka skóra różni się od prawidłowej: zaburzone są proporcje warstw skóry właściwej, włókna kolagenowe są ułożone gęściej, a angioarchitektonika splotów naczyniowych jest zmieniona.
Wszystko to zmienia fizjologię danego obszaru skóry i w efekcie spowalnia jej oczyszczanie nawet po prawidłowo wykonanych zabiegach.
Drugie wyjaśnienie wolniejszego oczyszczania jest takie, że sprzęt i wiązka lasera nie są wystarczająco dobre, by skutecznie rozbijać pigment na późniejszych etapach oczyszczania.
Jeśli nie ma przyczyn fizjologicznych związanych z budową i fizjologią skóry, przyczyny należy szukać w niedopasowaniu możliwości technicznych układu laserowego do zadania.
Z zabiegu na zabieg w skórze pozostają coraz mniejsze cząstki pigmentu w porównaniu z punktem wyjścia, a każdy kolejny zabieg wymaga coraz większej mocy szczytowej, by je prawidłowo rozbić!
Na początku wystarczy po prostu zwiększyć energię impulsu i fluencję (gęstość energii), ale od pewnego momentu słaby laser po prostu nie ma technicznych możliwości rozbicia pigmentu, a jego wpływ na oczyszczanie będzie minimalny.
W takiej sytuacji warto skierować pacjenta do kliniki lub centrum z laserami wyższej klasy, aby z powodzeniem dokończyć proces. Na szczególnie oporne przypadki są lasery pikosekundowe o jeszcze większej mocy szczytowej impulsu.
Co impuls robi z cząstką pigmentu
Naciśnij kilka razy „Impuls”.
Pigment leży w skórze właściwej w postaci skupisk cząstek. Organizm nie usunie ich sam: są za duże.
Uproszczony schemat: makrofagi wynoszą drobne fragmenty, a duże zostają i są ponownie wychwytywane przez komórki — dlatego usuwanie wymaga kilku zabiegów.
Najczęściej zadawane pytania
Czy laser może zapiec pigment tatuażu w skórze?
Nie, nie istnieje żadne „zapiekanie”, „stapianie” ani „zasklepianie” pigmentu. Usuwanie utrudniają urazy i blizny po wcześniejszych zabiegach albo zbyt słaby laser.
Dlaczego tatuaż coraz wolniej schodzi po kolejnych zabiegach?
Z zabiegu na zabieg w skórze zostają coraz mniejsze cząstki pigmentu, które wymagają coraz większej mocy szczytowej. Od pewnego momentu słaby laser nie ma technicznych możliwości ich rozbicia.
Kiedy przy usuwaniu tatuażu potrzebny jest laser pikosekundowy?
Gdy słaby laser przestaje działać, warto skierować pacjenta do kliniki z laserami wyższej klasy. Na szczególnie oporne przypadki są lasery pikosekundowe o jeszcze większej mocy szczytowej impulsu.
